Ah Bir AHMED ARIF VARDI

[sagyan-karer]

Ah bir
Ahmed
Arif
Vardi....
Ve kosar oynayan
cocuklarin cigliklari arasindan
Geceye dogan
Yildizlarla beraber
Bir pazar aksami
Radyodan gelen
Bir kara sinyal
Ah bir
Ahmed
Arif
Vardi percemi mavi boncuklu,anlinda ak diye baslar
gece devriyeleri jandarma diye voltalari.Uy havar sesleriyle otuz üc kursunlu yüregi
anlatan bir Ahmed Arif...
....Ömrünün eli yilini adamis,hem yoksul dizelere,hemde yoksul emekci halkimiza.
Ahmed Arif,in ilk aski "Hasretinden Prangalar Eskittim"isimli kitabidir,daha dogrusu ilk siirlerini
bu hasretle ifade etti Prangalar Eskittim.Her saiirin kitabi vardi ama onun kitabi yoktu
A.Arif aslen Diyarbekirlidir ama o vataninda yasamamistir.Ilk okulu Siverekte
ortaokulu ise Urfa,da okumustur.Urfaya gitmesi babasi sayaesinde olur ve ilk siirlerini bu
Mezopotamyanin essiz kentinde üc solukta yazmaya baslar.Urfa halk kütüpanesinde Nazimi
okur 1948-51 Ankara Dil Tarih Corafya Fakültesinde ögrencidir.
Tütünü bilirmisin
Kiz saci demis zeybekler
Su icmez her damardan
Yerini kolay begenmez
Üsür
Naz eder...
Yil 1943 iktidarda Milli sef Ünönü dönemi.Olay Van,in Özalp ilcesinde gecer
bilirsiniz Özalp ilcesiyle Iran siniri arasinda 33 kisiyi sorgulamak bahanesiyle toparlarlar,sinira
yakin sifir noktasinda infaz edilir Kürt köylüler.O gün Muglali olayi kapatilir,halk zorla susturulur
Kursuna dizilenler icinde bir kisi tesadüfen yarali kurtulur ve Iran,a kacar.Yakin köylerde tedavi
görür ve bir yedi ay sonra döner ve olay böyle duyulur 33 Kursun ve Muglali.
A.Arif söyle seslenir.
Vurulmusum daglarin kuytulu dar bir bogazinda
Vakitlerden bir sabah namazinda
Yatarim kanli upuzun ve Iskenceli sorgulardan,tutuklamalardan gecirilir Kürt sairimiz.Ama yilmaz
Diyarbekirli sair yazmak eylemli bir filintadir der.
Yil 1952 Sansaryan Han,dayim,yani hücrede,cok hastayim.Sorgum cok uzun sürdü
Benim bulundugum yer,hücremde lagim geciyor.Üzerinde izgara,ne kadar akilmisim tüvaleti
kullaniyorum disari cikiyorum.Sakalim gögsüme inmis,sacim kece gibi.Bir gün elime bir kibrit cöpü
gecti.Bu cöple duvara cizgiler yaptim,böylece bir takvim yaptim tam hatirlamayacagim ama 128
gün lagimli hücrede Hasretimden Prangalar eskitmis devrimci ozan kimler yokki meshur SANSARYAN
handa.A.Arif,Enver Gökce kapi komsudur yaka yakaya,tavuklari karisir bir birine.
Benim hücremde sabah bilinmezdi.heryani kapali bir kutu gibiydi.der
A.ARIF "49,lar olarak bilinen devrimcilere ve sosyalistlere yürütülen cadi kazani operasyonuyla
sindirilmek istenmislerdir.Nazim,E.Gökc.Ruhi Su,A.Arif,Ape Musa yüzlerce aydin yargilandi yada
kovusturmaya maruz birakildi yada Enver Gökce gibi sürgüne yollandilar.
Devrimci sosyalist sairimizi okuyalim,okutalim Nazimdan Enver Gökceye,Ruhi
Su,dan Yilmaz Güney,e Can Yücel,e Safak Tamer,e Özdemir Ince,ye hepsi daima
bizimle
Seni anlata bilmek seni
Akan yildiza
Bir kibrit cöpüne varana
Ard arda kac zemheri gecti
Kus uyur zindan uyurdu
Disarda gürül gürül akan bir dünya
Bir ben uyumadim
Hasretinden Prangalar eskittim
Saclarina kan gülleri takayim
bir o yana bir bu yana...Daima bizimlesin A.Arif

Berdan Ildan...Umutlu kalin

[rojser]

17. ölüm yildönümünde büyük sair ahmed arif-i saygi ile aniyoruz.
selamlar..

[zilan12]

HASRETİNDEN
PRANGALAR ESKİTTİM

Seni, anlatabilmek seni
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni
Namussuza, halden bilmeze
Kahpe yalana.

Art arda kaç zemheri
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım
Kaç leylim bahar
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım
Bir o yana
Bir bu yana...

Seni bağırabilsem seni
Dipsiz kuyulara
Akan yıldıza
Bir kibrit çöpüne varana
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin
Yitirmiş öpücükleri
Payı yok, apansız inen akşamlardan
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...


Ahmed Arifi 17.ölüm yıl dönümünde saygıyla anıyoruz...

[kevokkk]

AKŞAM ERKEN İNER



Akşam erken iner mahpusaneye.

Ejderha olsan kar etmez.

Ne kavgada ustalığın,

Ne de çatal yürek civan oluşun.

Kar etmez, inceden içine dolan,

Alıp götüren hasrete.



Akşam erken iner mahpusaneye.

İner, yedi kol demiri,

Yedi kapıya.

Birden, ağlamaklı olur bahçe.

Karşıda, duvar dibinde,

Üç dal gece sefası,

Üç kök hercai menekşe...



Aynı korkunç sevdadadır

Gökte bulut, dalda kaysı.

Başlar koymağa hapislik.

Karanlık can sıkıntısı...

"Kürdün Gelini"ni söyler maltada biri,

Bense volta´dayım ranza dibinde

Ve hep olmayacak şeyler kurarım,

Gülünç, acemi, çocuksu...



Vurulsam kaybolsam derim,

Çırılçıplak, bir kavgada,

Erkekçe olsun isterim,

Dostluk da, düşmanlık da.

Hiçbiri olmaz halbuki,

Geçer süngüler namluya.

Başlar gece devriyesi jandarmaların...



Hırsla çakarım kibriti,

İlk nefeste yarılanır cıgaram,

Bir duman, kendimi öldüresiye.

Biliyorum, "sen de mi?" diyeceksin,

Ama akşam erken iniyor mahpusaneye.

Ve dışarda delikanlı bir bahar,

Seviyorum seni,

Çıldırasıya


BÜYÜK ÜSTAD AHMED ARİF'İ(Ö 02.06.1991) 17 VEFAT YILDÖNÜMÜNDE SAGIYLA ANIYORUM...
DİĞER BÜYÜK ÜSTAD NAZIM HİKMET'İ DE (Ö 3 Haziran 1963) 45 VEFAT YIL DÖNÜMÜNDE SAYGIYLA ANIYORUM...

[evina]

...